deniz

deniz hasretimi çekeriz yoksa daha kolay ifade edemediğimiz içinmidir bilmem ne zaman özlemeye dem vursak deniz geçer cümlelerimizden. ne zaman bir kadını sevsem denizi seyretmeye doyamam. hüzün dolsa içime denize bağlarım. kime sorsam deniz olmadan yaşayamam der. kim dalgaya taş atsa sevgilimden ayrıldım der. iki aşık taş atarsa aynı anda denize birbirlerine sarılır daha kuvvetli.dert ortağımızmıdır deniz yoksa binlerce kez yaşanmış duyguların ifadesimidir. yoksa bizi yalnız bırakmayan bir o mu var.''bir denizi'' olan yalnız değildir zaten. ben de tuttum şimdi denizi içimde.yalnız değilim ki zaten....

paramparça

sustun birden
yarım kaldı serzenişin
kızgınlık değil bu
seni tanırım!
sende bilirsin
aynı iççekişlerini yaşayanlar
aynı denizden taş çıkarırmış
uzakta bir çocuk ağlasa
aynı sızı düşermiş
kızgınlık değil bu!
susma!
söz veriyorum
ne kadar yakarsa
o kadar parça olurum
söz veriyorum
hangi parçam değerse sana
onu dağlarım...

yalnızlık ömürboyu

kocaman sehirler, bi milyon insan...yanyana akip geciyoruz, kocaman omurlerimiz, asla carpismadan geciyor.. bir carpissak belki dunya duracak...
olmadı.dünya durmasaydı da olurdu.bir rüzgar eser pencereden, alır götürür beni buradan.karşı koyulmaz bir özlem bir bilsen...benim adım yalnızlık