Denizi yakın bil

Uzaktasın
günlerin yorgunluğu
yolların uzağı düştü bize
Sormaz ki zaman kimseye
Çabuk mu geçeyim diye

Özlemin ağır bir yük üstüme

eskitme gözlerini
bak denize …

28

küçücük doğum günü pastası, odada mumlar,evde çalınan ilk müzik, ne kadar sevimliymis aslında evim,yine mükellef bir sofra, süper içkiler, 2 gün boyunca harıl harıl safari aramalar, oda da ki sessizlik, nazan öncel çalıyor yine, mumlar akıyor yere- tv nin üstüne, sigara külleri yere atılmaya başlandı, pencereden sırtıma vuran serinlik, sağlığa mutluluğa ve hayata kaldırılan kadehler.iyiki doğdun dediğini gözlerinden anladığım sevgilim....
anneciğin doğum günü bir önceki gün.ikisini bir arada cıkarırız hep, onun için benimki gümbürtüye gider, doğum günümü hatırlamadığım seneleri hatırlıyorum.adapazarında tavuk kesip üstüne mum diktiğimiz günleri, geçen günleri...hayat güzelmiş, güneş doğarmış,gemiler geçermiş, çiçek açarmış, kuşlar uçarmış...

...

Bir avuç sel oldu yalnızlığın
Belki bir şairin diline dolaştı
Bir akşamüstü belki
yorgun bir kahvede çalan radyonun sesi oldu
Gizlice ağlar belki yanıbaşında...