Cuma, Ekim 10, 2014

oku evladımm

    Kitap okuma alışkanlığımı kaybettiğimi düşündükçe içimi bir sıkıntı basıyor. Teknoloji ile birlikte anlık, hızlı, sonucu görmeye çalışan bir zihne doğru gidiyor insan. Uzun yazılar çıkınca okur gibi yapıp paragrafın ne anlattığını anlayıp kapatıyor başka bir şeye geçiyor insan. Zaman yetmiyor hiç bir şeye. Beynin söylediği bu.
   Ancak zaman neye yetmiyor. Ne yaptım ben diye bakınca gerilere, hiç bir şey de yapmamışım hafız diyorsun.Eski kitaplarımı yeniden okuyayım. En azından sonunu bildiğimden aceleci davranmam okurken.
Bilge Karasu babaya geri döneyim, ardından biraz Oğuz abi, Tezer abla. Yoksa yavaş yavaş kavede okey oynarken bulacağım kendimi. Korkuyorum anne....


1 yorum:

Yusuf Kenan Duran dedi ki...

Bu yüzden 21.yüzyılda ömrü bir kaç saatlik olan romanlar türedi.